“Yaşam,sürprizlerle doludur.”İnsanlar,yaşamış olduğu bir olay ve durumdan sonra genellikle bu cümleyi kullanırlar.Hiç beklemediğiniz bir anda sizi saran heyecanlar,sevinçler ve duygusal bağlılıklar böyle bir cümlenin ortaya çıkışını hızlandırır.İnsanın zihninde tuhaf bir his yaratır.Nasıl olduğunu anlamlandırmaya çalışırken kendinizi belirsizliğin ortasında bulursunuz.Tutunmak istediğiniz bir neden ararsınız.Bulmak için yardıma ihtiyaç duyarsınız.Sizi kemiren,içten içe tüketen belirsizlik yaşamınızı zorlaştırır.Belirsizliğin adı bazen bir sevgi iken bazende bir ayrılık oluverir.Hiç bitmeyecekmiş gibi yaşamak istersiniz ve yaşarsınız.Bittiği zaman ise sizin yok oluşunuz başlar.Keşkelerle başlayan cümleler ardı ardına gelmeye başlar.Bakmaktan bile çekindiğiniz gözlere bakmak isteyeceğiniz zamanlar başlar.Düşünmek istemediğiniz halde düşündüğünüz zamanlar başlar.Sevgiler,heyecanlar ve sevinçlerin yanında insanları belirsizliğe iten diğer nedenlerde yok değildir.Birinin ardından yaşamı devam ettirmek onun varlığını hissedememek,kötülüklere ses çıkarmayıp kötülüğü arzulamak gibi nedenlerde insanı tüketen bir belirsizliktir.Düşününce insanların tek sorunu bu mu diye bir soru yöneltilebilir?Tabiki de hayır.Çok farklı sorunlularla uğraşan insanların belli sorunları inkar edilemez.Söylemek isteyipte söylemediklerimiz,gerçekleştirmek isteyipte gerçekleştirmediklerimizin sonunda hep bir pişmanlık olduğunu biliriz.Tuhaf zamanları yaşayan günümüz insanı yaşamın sürprizlerle dolu olduğunu hep bilerek ve hatırlayarak biraz olsun pişmanlıklarını azaltabilirler.

Kimler Neler Demiş?

Please Login to comment