Ayaklarımızın üzerine basmayı öğrenmeye çalışırken yorulup kaçmak için mi çocukken kuş olup uçmak isteriz? Yoksa büyüdükçe hayallerimizin küçüleceğini hissettiğimizden mi? Onlarca farklı cevap duyar gibiyim. Bir yandan gelen korku cümleleri,yarışı kaybetme endişesi; diğer yandan kurulan hayallerin “Ya gerçekleşmezse” hissi. Herkes için cevap farklı olabilir. Siz hayallerinizde yaşamaktan korkmazken,ben yıkılışlarını görmek istemeyebilirim.Siz hata yapıp yürürken, ben yapılan hataları görüp daha geç adım atabilirim,olgunlaşabilirim. Siz yaralarınızı göstermekten çekinmezken, ben yara izimin olmaması için kendimi yıpratabilirim. Biliyorum, herkesin kafasında aynı soru var: “Yara yapacağını bildiğimiz hayal neden kurulur?” Bunu düşünmekte haklı olabilirsiniz. Ama bir de şurdan bakalım: Ya o hayal, birsürü yanlışımızı doğru yapacaksa? Yanlışla doğruyu ayırt edememek mi mutlu eder benliğinizi, az yanlışla doğruyu bulmak mı? Bence gerçek mutluluk yanlışlarla doğruyu bulunca daha değerli.Ya sizce?

Kimler Neler Demiş?

Please Login to comment