Oturduğum sandalyenin bir ayağı kırık
Her gün aynı masada oturduğun, tanımadan kafayla selamlaştığın farklı yüzler
Kalabalık bir sırada beklerken gördüğün bir daha da asla unutamayacağın o ufak tebessüm
Aklın başından gitmiş
Açlığın kesilmiş
Bırak alacağın yemeği, adını bile unutmuşsundur
O tebessüm önce masasından, sonra aklından kalkıp gidene kadar demirden yapma, esnaf lokantasından kalma sandalyeyle bir olmuşsundur
Sandalyenin bir ayağı kırık, benim aklım yarım
Yarısı bende diye umarken, yarısıysa gözlerimin önünden atamadığım o tebessümde kaldı
Adını bilmeyi bırak, sormaya bile cesaret edemeyeceğin kadar yabancı
O anı hafızamdan silmeyi isteyerek, hayatımın geri kalanını yarım yaşar mıyım korkusu sardı tüm bedenimi
Bazı anlar vardır sırtında ömür boyu taşıyacağın
Bazıları vardır yük olur seni yorar
Bazıları ise ne yük ne de hafif
Aklında taşırsın kavuşamazsın ağır gelir
Aklına gelir gelmez yüzünü ufak tebessüm kaplar tüm yükünü hafifletir

Kimler Neler Demiş?

Please Login to comment