Yarı yarıya karanlığa karıştığım saatlere kadar vardım
Kendimi kelimelerinde yitirene dek ben sen kadar vardım
Damarlarımda dolaşan kanın çekildiği hisle bardağımda kalan kahveden bir yudum daha alıyorum
Bir kez olsun yan yana gelseydik gözlerinin içinde gezinirdim saatlerce bakarak ya da ufak bir tebessüm saçardım varlığınla içtiğim kahveden bir yudum alırken
Yok oluyorum varlığınla gülücük saçmaya başlamışken
Kulağıma fısıltıyla karışık iki çift güzel söz söylesen içimde diktiğin ağaçlara can olursun bana bir avuç umut
Yirmili yıllarımı geziyorum ayaklarım onlu yaşlarıma gerisin geri giderken
Yirmi yılım geçmiş bir senem hala cebimde
Sen yirmimden sonra çıktın karşıma hem de öncesinde bir adım ötemdeyken
Bunun bir sebebi olmalı tüm bu plansız yaşadığım, bana gülmemi geri verenlere engel olan değil

Kimler Neler Demiş?

Please Login to comment