Söz veriyordum kendime tadını çıkaracağım diye aldığım her nefesin
Söz veriyordum boğazımda düğümlü kelimelerle
Söz vermek kelimelerden öte,
Bilmez miydim bunu o zamanlar, bilmiyorum..
Tadını çıkarmak bazı şeylerin, kelimelerden öte, bildiğimi sanıyorum..
Kelimeler çünkü baş belası
Yetmez hiçbir zaman gördüklerini anlatmaya
Hissettiklerini yaşatmaya
Çünkü yaşamak kelimelerden öte bunu biliyorum..
Bunu bilmek kelimelerden ötesine geçirmiyor seni yine de
Bazı kelimeler eksik hâlâ
Bazı cümleler yarım
Bazı hisler ise çok fazla bana
Bazı anlamlar boşta kalmış, kullanacak yer bulamıyorum hayatımda
İşte tam bu cümle tarif ediyor bazı şeyleri
Birşeyi çok isteyip elde edememek mesela
Ona sahip olma hissi var içinde
O sendenmiş gibi hissetmek, sana aitmiş gibi
Ama öyle değil aslında ve uzak kalmak
Onun hissine sahip olmana rağmen ona sahip olamamak
Boşta kalmış bir anlam bu, ne yapacağımı bulamıyorum bununla!
Alışıyorsun boşta kalmış anlamlara,
Yarım cümlelere, eksik kelimelere,
Gereğinden fazla insanlara, saçma muhabbetlere, zor sorulara,
Cevap aramalara, aradığını bulamamalara,
Devrik sevdalara, kapılıp gitmelere,
Takılıp gidememelere, yorgun suratlara, egzos kokusuna, şehrin gürültüsüne,
Her şeye..
Alışamadıkların:
Yol kenarına uzanan insanlar,
Ölü mü diri mi olduğunu anlayamadıkların,
İşlek caddede kaldırıma oturmuş ya da bir merdiven basamağında
Suratındaki ifadenin anlamını çözemediğin çocuklar,
Onlar ya bir şey satarlar ya mecalleri yoktur satmaya ya da boş bir avuçla sadece beklerler.
Bazen üçünü de birden yaparlar ama asla anlayamam yüzlerindeki ifadeyi.
Alışamadığım tek şey bu şehirde,
Bu çocukların yüzleri..

Kimler Neler Demiş?

Please Login to comment