in

İnsan Hasretteyken

Bütün acılarımın dermanı

seni gördüğüm an gelecek

biliyorum.

Yanağını bir kez okşasam

geçecek her şey.

Kokunu içime çekip

ciğerlerime çiçek açtırırken

ellerin belimde,

dönecek dünya

bize ibadet edercesine.

Bir fotoğraf var elimde

nasıl içten gülebilirse bir insan

öyle gülmüşüm

bir gülüş nasıl aşk anlamına gelirse öyle.

Gözlerim kapalı

gözlerin kapalı.

Gülüşümden öpülmüşüm.

İşte öyle.

İşte öyle sevdiğim.

İnsan hasretteyken

bir fotoğrafı saatlerce izlediği de oluyor.

Gözlerini kapasa bile görmeye devam ettiği.

İnsan hasretteyken ağladığı da oluyor bazen.

Ağlarken yüzünde bir tebessüm.

İnsan hasretteyken…

Ve biliyorsun sevgilim.

Her özlemin dinişi var bir de.

Her ayrılığın kavuşması.

Dokunuşlar var birikmiş.

Öpüşler var alev alev.

Daha da güzeli var sevgilim.

İzlemek var seni uzun uzun.

Yürüyüşün, gülüşün…

konuşurken dudakların var.

Uyurken sen…

sanat eseri.

Hafızaya kazımak var

bir sonraki hasret için,

bir sonraki vuslata kadar.

Kavuşmak var sevgilim.

Sana kavuşmak.

Ölümden dönerken alınan ilk nefes gibi.

Rapor et

Ne düşünüyorsun

Turuncu Yazar

Yazar Ezgi Esra Durğut

Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi mezunu. Hayatta yazmaktan başka çıkış bulamayanlardan, kelimelerle sığınak yapanlardan. Herkes kadar yalnız, herkes kadar kalabalık bir kaç cümleden ibaret.

Yıllık üyeDoğrulanmış hesap

Bir cevap yazın