Öykülere Dair

Okuma Süresi: 1 dakikadan az

Bitmemiş bir öyküydü gözlerin,

İçine dünyaları alacak kadar güzel

Derin

Ve manası senin.

Her an yakacakmış gibi akan bir alevdi

Saçların.

Dokunduğumda iliklerim ısınırdı

Dünya kokardı ince tellerin arasında

Bin çeşit çiçek kokardı.

Bir bahçe gibi karmaşık, yol yordamsız,

İlerledikçe bana yeni kapılar açardı.

Kıvrım kıvrım dökülürdü omuzlarına dalgalar,

Yüzüme değdikçe bir hoş olurdum

Sıcaktı,

Yakardı beni buz gibi ellerin.

Sen gülünce pespembe olurdu düşlerim,

Dudakların yana kıvrılınca benim olurdu,

Tüm dünya

Kainat,

Ve evren.

Yere göğe sığmazdı sevinçler sen güldüğünde.

Okurdum ya bazı bazı seni gözlerinden

Ruhunun haritasını çıkarırdım

Uzun vadilerde sert eserdi poyraz

Gelir üşütürdü beni hep yalnızlığımdan.

Çorak ovalarda gür ekinler biterdi

Bir ben sana hasret kalırdım.

Bazen de hiç ışığa boğmazdın dünyamı,

Karanlıklar içinde hapsolurdum

Bakışlarında önce kısa bir hüzün ve durgunluk,

Peşi sıra da öfke gelirdi,

Anlam yitirirdi kendini benliğinde,

Kaşların eğilirdi gözlerine birer gölge gibi.

Dalgalarında boğardı sessizliğin,

Kuşlar ötmeyi bırakır,

Yırtıcılar konardı duygularının üzerine.

Acı çekerdim sen böyleyken, yanar kavrulurdum,

Biterdi mısra, sönerdi mum,

Bir ben sana gurbet kalırdım.

Rapor et

Ne düşünüyorsun

Bir cevap yazın