4.1.1
in

Dalma derine, görünmüyor!

Okuma Süresi: 1 dakikadan az

Güven! Güvenmek!
Güven neydi, gözlerini kapatıp o şeye sorgusuzca inanmak, şüpheye yer vermemekti. Sadece aşk için algılanmamalı bu söylediklerim. Tüm hayat için devir daimi olan bir şeydi bu. Bir ülkenin bir ülkeye, bir çocuğun babaya, bir kardeşin kardeşe, bir komşunun bir bakkala güvene gibi. Hep bir soru zinciri kafamızda, güven diye bir şey var mı? Hep güvenelim mi yoksa hep şüphe mi duyalım. hayatını şüphe ile kurarsan bu bir süre sonra inancına bile zarar vermeye başlıyor. İlk başta şüphe ile yaklaşıp hatta doğruluğunu kanıtıyla gördükten sonra tek akıllı kendini sanır ve şüphecilik oyununa devam edersin. Ama bu geleceğin için hayal kurmana bile engel oluyor. Ya diyorsun, ya böyle olursa? Hayalin bile oracıkta sonlanıyor. En iyisi mi bir şeye tam güvenmek değil de güveniyormuş hissiyatıyla kendimizi mi kandırmamız gerekir! Yapıyormuş gibi mi olmak, hayatta bazı şeyleri kafamızda kurduğumuz gibi mi olmasına inanmak, işin özünü anlamasak da şüphe duysak da, bunu devam ettirmek bazen şu ahir ömrümüzde daha mı iyidir. Bizim niyetimiz iyiydi ve böyle düşünmek istedik demek daha mı yerinde olur? İnsan beyni ne kadar da aşırı! Ne kadar da kalabalık! Öyle zamanlar oluyor ki düşünmekten öleceğimi düşünüyorum! Ölümüm bile düşünceyle oluyor yani! Belki de çok da düşünmemek, hayatı gırgıra almak, şakaya vurmak mı esas olan. Ben mi? Ben de bilmiyorum.

Rapor et

Ne düşünüyorsun

Kırmızı Yazar

Yazar Gülsüm DURAN

Yozgat'ın kendine has bir mahallesinde doğup kendimi Bursa'da bildiğim ve bulduğum ben, eskiden beri İngilizce sevdalısı olup tam da o mesleği seçip Gazi Üniversitesi İngilizce Öğretmenliği mezunuyum, liseden bu yana tiyatro, yazarlık, taklitler gibi sanatsal yönümü ortaya çıkarmaya çalışsam da iş güç sanırım tam kendimi aktaramamış olsam gerek ki Mornota ile tanışınca içimdeki bütün fırtınaları anlatma ve hissettirme fırsatını artık yakaladığımı düşünüyorum. Teşekkürler Mornota, love you.

Yıllık üye

2 Yorum

Düşünceni belirt

Bir cevap yazın