in

Boş Çerçeveler

Okuma Süresi: 3 dk

Kıbrıs ta üniversite okurken tanıştığım çok mütevazi ve vizyon sahibi biri vardı. Adı Samirdi. 18 yaşında benden 6 yaş ufaktı. Ahıska Türkleri’nden Rusya da doğup büyümüş. Yaşına göre epey olgundu.

Görüşebildiğimiz bazı akşamlar genelde kampüste ki tenis kortunun seyirci koltuğunda oturur muhabbet ederdik. Türkçesi  çok iyi olmasa da hayatını ve hayallerini anlatmaya yetiyordu.

Bir akşam neden bu bölümü okuyorsun diye sorduğumda  “içi boş üç çerçevelerim için” dedi.

Boş çerçeveler mi? Diye sorduğumda, “Evet abi benim için çok önemli üç boş çerçeve” dedi.

Kerim’in sözleriyle anlatıyorum.

Abi ben Rostov’da bir köyde yaşıyordum. O kış  çok soğuktu. Hayvanları otlatmak için yaylaya gider bir gece orada kalıp, dönüşümlü olarak 2 ağbeyimle hayvanların güvenliğini sağlardık. Ormana yakın bir yerde yayla evimiz ve hayvanların kullandığı büyük bir ahır vardı. Hırsızlık gibi olaylar çok nadir olurdu. Fakat asıl tehlike kurtlardı. Sürü halinde saldırıp çok tehlikeli olabiliyorlardı.

Bir gün güneş batmaya yakın köpeklerimle birlikte hayvanları toparlayıp ahıra dönmeye çalıştığımız sırada o güne kadar hiç görmediğim derecede kalabalık bir kurt sürüsünün saldırısına uğradık. Sanki iki, üç sürü birleşmiş ti.

Henüz 15 yaşındaydım tabi tüfeğimde yanımdaydı. Üç tane köpeğimiz vardı. Çoban köpeği(Max), iki sibirya kurdu(Eskov ve Pena). Max 9 yaşında liderdi. Çevik olmamasına rağmen hızlı koşar ve çok güçlüydü. Onun görevi sürüye liderlik etmek ayrıca saldırı esnasında en önde kalıp ilk müdahaleyi yapmaktı. Eskov 4 yaşında oldukça hızlı ve sezgileri çok güçlüydü. Görevi ise etrafı devamlı olarak takip edip olası tehlikelere karşı haber vermek ve saldırı karşısında Max’in en önemli yardımcısı ydı. Pena 6 yaşındaydı, onu ben yetiştirmiştim. Aramızda çok güçlü bir bağ vardı. Zeki ve oldukça saldırgandı. Görevi ise tehlike esnasında sürüyü yönlendirmek ve bir arada tutarak olası bir kargaşayı engellemekti.

O gün ben tüfekle 6, köpeklerim de 4 kurt öldürmüştük. Belki daha fazlada yaralı vardı. Max, Pena ve Eskov bir yerden sonra sürüyü koruyamayacağını anlayıp benim komutumla etrafımda toplanıp canları pahasına beni hayatta tutmuşlardı. Yaklaşık 15 dakikalık bir mücadeleden sonra kurtlar istediklerini alıp uzaklaşmışlardı. İlk tehlike anında ateşlediğim fişeği gören çevrede ki diğer çobanlardan bir kaç kişi havaya ateş ederek yanıma gelmişlerdi. İki kişi sürüyü tekrar bir araya getirmeye çalışırken Kerim abi ile bende Max, Pena ve Eskov’un yanına koşarak aldıkları yaraları tedavi etmeye çalıştık lakin aldıkları yaralar çok ciddiydi ve elimizden birşey gelmiyordu. O günün akşamına Pena ve Eskov’u kaybettik. Ertesi günde Max ölmüştü. Çok üzülmüştüm. Ben onlarla beraber büyümüş kader arkadaşı olmuştum. Onlar benim en yakın dostlarımdı.

Lafı bölerek, peki Samir gerçekten çok üzücü bir anı fakat boş çerçeveler ile bağlantısı nedir? diye sordum.

Samir oldukça net, anlaşılır ve vefakârca bir cevap verdi.

Abi Max, Pena ve Eskov’u gömmeye gittiğimizde her birinden 4 parça kemik aldım ve o kemikleri birleştirerek üç tane çerçeve yaptım. Hiç fotoğrafları yoktu, çerçeveleri boş bırakarak odamın duvarına astım. Sonra bir karar verdim. Veteriner olacaktım. Saldırı günü, hayvan sağlığı hakkında hiç bilgim olmadığı için dostlarımı kaybetmiştim belki de bilgim olsaydı kurtarabilirdim. Max, Pena ve Eskov görevlerini başarıyla yapıp beni o gün korumuşlardı. Onlar sayesinde hayatta kalmıştım. Fakat ben onları koruyamadım. Benim görevim artık onların anısına tüm hayvanları elimden geldiğince korumak. Boş olan o üç çerçeveyi hayatlarını kurtaracağım üç canlının resmiyle doldurmak. İşte bu yüzden veterinerlik okuyorum ve sabırsızlıkla hayat kurtarabileceğim o günleri bekliyorum.

Şeref UYGUN

Rapor et

Ne düşünüyorsun

Bir cevap yazın