Y

Okuma Süresi: 1 dakikadan az

Ben olmazları oldurmaya çalışanım. Öyle ki bazen 7 şiddetinde depremim, anılarını enkaza çeviren. İhtimallerin olabilirliğine emekler sarf edenim ben. Ama sen benim ne olduğumla değil ne olmak istediğimle ilgilen.  O yüzden sen bana Y de. X+Y=1 ihtimaline tutunalım bu sefer de. “Bir” olabilme ihtimaline. Aslında tek başına tam duran değerlerin ne kadar yarım olduğundan ancak beraberken bir olduklarından bahsedelim. Hem de bölünmesi, çıkarılması, çarpılması, üzülmesi, kırılması gerekmeden. Öylece, öyle işte.

Zaten bilinmezlikte ihtimallere umut bağlayan bir avuç insan değil miyiz? Ben basit bir denklemin ardındaki yaşam ihtimaline umut bağlarım, sen dünyayı sevginin kurtaracağına, bir başkası..

Mevzu hangi ihtimale gönül verdiğimiz, ne olduğumuz değil. Hangi ihtimal uğruna ne olduğumuzda, ne olacağımızda. İhtimal bu ya zarar da olabilirsin, ziyan da. Yeri gelir bayramlıklarını giymiş çocuk mutluluğu, yeri gelir başının okşanmasına kuyruk sallayan bir köpeğin yıllarını verdiği sadakati olursun. Meçhul.

İhtimallerin seni nereye götüreceğinden emin olmadığın bu yolculukta can kenarı bir koltukta buluşalım. -mış gibi yapmalarını geride bırak sen, bense yakıp yıktığım enkazları..

Sonra..

Sonra bir şiirde duralım. Desin ki şair:

“..Gidelim buradan…Burası bizim değil. Nasıl baş ederiz bu kadar saçmalıkla? Her şeye sıfırdan başlanabilecek bir yerlere gidelim.”

Bizim şiirimiz olsun bu, her dizesinde anlamlar bulduğumuz ve gidelim. İhtimal bu ya belki yolun sonunda X+Y’nin ‘bir’ olduğuna şahit oluruz belki ‘hiç’, belki şairin dediği havası ilaç, denizi kitap bir yere gideriz. Belki ziyan oluruz. Kim bilir?

Yeni bir ihtimale kucak açmaya ne dersin?

Rapor et

Ne düşünüyorsun

Kırmızı Yazar

Yazar Edall

Yorumlar

Bir cevap yazın

Yükleniyor...

0