Hekim Çizik

Bir gece rüyamda gördüm ben seni Gül bahçesinde bana bakıp güllerdin Yaklaşınca sana bir mecnun gibi Leyla olup çöllere koşar giderdin Tutunca ellerini gökler karardı Sarılınca sana yürek kanardı Bakınca...

Bir Eylül ayında güneş gibi doğan Üzerime nur saçıp hayatı veren Şenlendirip baharı umudum olan Ruhu revanım olan bu şiir sana Aşkı haykırdığım Gökyüzüm sana Bir daha ellerinden tutamasam...

Yürümek seninle bu meydanlarda Yürüyüp de seninle ölmek ne güzel Haykırarak haksızlıkları ve adaleti Seninle hak yolunda ölmek ne güzel Dövülürüz belki seninle sokak ortasında Dönüp de bakanımız olmaz...