Okuyorum hepinizi
Geç de olsa ömrümde
Eliot,Neruda ve Baudelaıre
Hepiniz yüce şairlersiniz besbelli
Ve benden çok daha önce
Belirmiş akıllarınız yeryüzünde
Nerede uyuduğunuzu ya da uyandığınızı
Acıkıp susadığınızı hangi sokakta
Ya da bilmiyorum ilk nerede öpüştüğünüzü
Hep bahsettiğniz kadınlarla
Aynı dili dahi paylaşmıyorum sizinle
Benim memleketim ortasındadır iki kıtanın
Ve her mevsim meyveler biter topraktan
Sizinkiler de biter mi bilmem
Dört defa iklim değişir benim memlekette
Sanki sizin oralar hep soğuk
Ve hep kalın ceketler var üstünüzde
Benim memlette insanlar ölür başkalarının ellerinden
Sizinkilerin çoğu tifodan ya da veremden sanki
Ve bizim buralarda eliyle sarar sigarasını işçiler
Sizin oralarda pipolar dolaşıyor dudaktan dudağa
Yani benim erken gözlerim böyle bakıyor size
Ve henüz yetişemiyor gibiyim dizelerinize
Aklıma düşmüyor değil
Ya dokunmuyorsa kalbime diye dizeleriniz
Sizin şiirlerin kolları mı kısa
Yoksa ben mi çok uzağım size
Henüz bilmiyorum
Fakat okuyorum sizi büyük bir açlıkla
Ve atarak aklımdan kendi dizelerimi
Saygıyla.
Yazarın diğer yazıları;
Son yazılar