Yağmuru sever misin? Ben sevmem neden biliyor musun? O havanın kapalılığı, atıştıran yağmur sesleri, yağmurdan kaçan insanlar durağa sığınan ya da bir manava sığınan insanlar görürüz. Aslında tam da hayatı anlatmıyor mu? Havanın kapalılığı; hasta insanlar, para sıkıntısı çeken ya da para sıkıntısı olmayıp da evinde mutlu olmayan bir insanı tanımlamıyor mu? bize. Atıştıran yağmur sesleri; yeni doğan bir çocuğun ağlayışı gibi, parkta oynayan çocukların cıvıltıları yada doğum yapan bir annenin bağırmaları, kavga eden karı koca bağırışmaları yada iki kardeş kavgası geçen araba sesleri. Yağmurdan kaçışan insanlar ise tam olarak hayatı anlatıyor bence ; baş edemediği şeylerden kaçan insanlar yada korktuğu bir şeyden kaçan, parasızlıktan, mutsuzluktan,sınav stresinden… kaçan insanlar
Oysa ki kar öylemi kar yağdığı zaman ayrı mutlu oluruz içimizi neşe kaplar, genci, çocuğu, yaşlısı demeden aşağıya kar oynamaya inmez miyiz? Sonra sıcacık bir salep içip içimizi ısıtıp otururuz yağan karı seyretmeye başlarız. O karın verdiği huzur işler içimizde, sessizliği, beyazlığı, saflığı, temizliği, tıpkı sokaktaki kirler temizlercesine içimizdeki bizi yoran düşünceleri de temizler. O dikkatlice izleyen çocukların dikkatini çekercesine hızlanır ama birbirine değmeden ve zarar vermeden. Sonra çocuklar döner be birbirine bakarlar…
Güzel karlı günler görmeniz dileği ile…
