Anlamak Yeniyi

Tıpkı eskisi gibi oldu.
Eskiden gayri neyimiz var elimizde.
Eski sevgililer,eskiden sevilmeyenler,
En eskiden başlıyor bildiğim tüm eksikler.
Aynı noktaya varmak için dönüyor dünya.
Eskiden olduğu gibi bulansın diye başlarımız,
Tam da başladığımız noktadayız.
Koşmak,zıplamaya eşdeğer bu yerçekiminde.
Ağırlığınca eski var ceplerimde.
Eskiden de az uzak durmak gerekirdi,
Az çok merak ettiklerimizden.
Kılıcın kılıç tutana öfkesi,
Şimdi sahillere birikti.
Kumda yüzüstü nefessiz
Eskisi gibiyken üstelik çocuklar,habersiz.
Sakalları uzamış kavruk suratlı herifler
Sıçrayarak uzak denizlerden,
Tıpkı eskisi gibi ölümü getirdiler.
Senin bizim herkesin ellerinden.
Taşıyamayınca bedenini dizlerinin üstüne
Çöküp kalan yüz yıl önce
Gene meçhul ölülerdi
Öleceğini anlamadan yok olmak
Başlamak acıkmamaya,düşünmemeye,
Öfkeye değil doğuranlara hükmetmemeye,
Bilmeden başlamak çürümeye,
Bir bıçakla,kurşunla ya da kör bir atomla,
Hala bilinen en büyük suç,tıpkı eskisi gibi.
Oluk oluk akan yağmurda,kanda,
Ben henüz yokken dünyada ki gibi aynı şiddette şimdi.
Beşeriyetin medeniyeti yarin yanağında gizliyken,
Eskisi gibi oğlunda aranıyor insanın,insanlık.
O mahkum,o makus,o talihsiz oğlunda.
Kılıç taşıyan,kan döken,demir döven,
Silah karası,kanından davalı,el öpen,
Yok sayan,çok bilen o insanoğlunda.