Saat 02.47. Gece tam olarak kendini gösteriyor. Bil bakalım şuan ne yapıyorum? Karadeniz’in gizemli dünyasında yolculuk yapıyorum. Kah sevdaluktan dem vurduk Şevval Sam’la, kah sitem ettik Volkan Konak’la Cerrahpaşa’ya… Ve oturduk Resul Dindar’la Karadeniz’in karşısına. ”Dalgalan” dedik. ”Dertli dertli dalgalan…”
Sonra da İstanbul’a kaydık beraber… Aramıza Yeni Türkü’yü aldık, devam ettik yolculuğumuza. Cümbür cemaat ”Olmasa mektubun!” diye haykırdık. Sonra Ezginin Günlüğü ile sevdiklerimizi sigaramızın dumanına sardık…
İşte… Gece yatmadan kadim dostlarımla buluştum, eski günleri anımsadım ve sonra ”Elveda” deyip attım kendimi uykunun kollarına…
