Serpil Dede

Bir hayal kurdum dün,bugün,yarın ve ertesi gün. Sonra hep aynı hep aynı...... Sonra hep aynı çıkarlı düşünceler ve duygular. Hep yapma...Hep yapma iişkiler. Mutluluk arayan ben....Hala umutluyum.

Bir yol denedim, hissederek sadece. Korkuyu arka odadaki sandığa kilitledim. Bir adım attım, şuursuzca bitik. Ben; o beklediğin sanı, o gelip gitmeyenlerin bilgeliği. Bir yol denedim,hep ilerlemek adına. Sen, beni...

Bir kız çocuğu doğar, Yüceliğiyle doğar. Sonra büyür...Gözleri gider. Kalbi büyür. Kız çocuğu ruhunu bulur. Sonra hayallere doğru küçücük adımlar atar. Büyür o. Gelişir ve,ve,ve... Sonu bulur. Doğmanın yüceliğine doğru koşan kız çocuğu , sonu...

Birinin bakışlarını bırakıp kapıyı çaldı.Kapı çok üşüyordu.Soğuktu bütün tepeler.Kadın yorgundu.Kapıyı çaldı,çaldı ve çaldı.Yarım saate yakın bekledi.Soğuk tahta kapı açılmamak üzere ant içmişti sanki.Karşısında üşüyerek...

Kadınlar asildir der. Sonra kahkaha atar...atar! Hani nerede kahkahalar? Yanıltıyor musun o küçük güvercini, atlara mı bağışladın içindeki tepinmeyi? Soruyorum,soruyorum durmadan,susmadan,nefes almadan soruyorum. Sen onsuz olmazsın. Nedir bu paradoks? git hadi. Bit,...

Bir yol var. Yürüyorum sanki kaçmak, uzaklaşmak, nefes almak ya da kendimi bulmak için. Yol sonsuz. Ben ise sonsuzluğu seviyorum. Düşüncelerin bir örümcek ağına...

Ters bakıyorum artık sizin gibi, sizleri anmanın verdiği hazzı yaşamak için. gülmüyorum artık içtenlikle, dudaklarım esniyor sadece etkisizce. korkmuyorum ve düşünmüyorum. Komutları yerine getiriyorum umarsızca. Evet.Ben de sizdenim.Düz bakmıyorum. Saptım yolumdan!