Zamanı tam şafaktı sohbetimin
Kan kırmızısı yenmek üzereyken karanlığı
Aydınlığa çeyrek kala
Müezzin susalı olduydu birkaç dakika
Nedir diye sordu
Kimsin?
Kimsin sen küstah?
Saldı son soysuz soğuğu sokağa
Ufak bir dalga bile oluşmadı
Gönlümün sakin havuzunda
Pervasız kızgın gözlerim
Haykırmıştım sabaha dek
Heyhat! Heyhat!
Hüseyin vardı orada
Nesimi çırılçıplak
Darda gülümsüyordu Hallaç
Hiç tanışmadığım Pir Sultan Abdal
Ve cümle ışık çocukları
Gece boyu ne büküldü bileğim
Ne tazim ettim soysuzluğa
İşte güneş doğuyor
Onurluca doğmuştum sabaha!
01/07/2019
A. Bigonah
