Esasında alengir yok,
İki elim vardı
Birinde yalnızlık
Birinde ellerin
Hangisini bıraksam,
Bırakır gibi olurdum karanlığı,
İhanet etmiş gibi acılara
Hiç büyümeyecekmiş gibi
Derdin ya, derdindi.
Solmuş çiçek gibi kurumuş,
Ölmüş be artık
Anlarsın ya
Sanki yaşamamış gibi hiç.
Yaşanmamış gibi,
Kum tanesi insanın
Denizlere karışan koca hayalleri’
Olsun, dalgamıza bakarız.
Dahası mı
Gülmemiş gibi işte
Hatta şöyle
Gülümsemeni görüp gülmemiş gibi
Öyle bir zor, öyle bir acı
Öyle bir imkansız.
Yahu iki elim vardı işte,
İkisi de senin idi’
Esasında alengir yok
İki elin vardı
Uzatmadın, uzatmadan uzatmadım.

Aysu Ataman
Aysu Ataman. Lise son öğrencisi. Bu aralar az yaşar, keşfeder; sevmeyi sever, sevmeyi yazar… Hayatı pek kurcalamaz hissediyorsa yazar, hissetmiyorsa sezer… Vicdanı temiz, yüreği güzel, yaşamaya çalışır gider işte. Minnet sanadır "Can yücel…" Akdeniz Bölgesi genelinde veya Mersin kapsamlı birçok şiir&kompozisyon yarışmasında derece almış vatan şairi (Yalnız vatan millet konularını değil, vatanında yaşanan bütün duyguları tercüme etmeye çalışan ki kendice hatrının sayılı olduğu bir kitleye göre de başarılı bulunan) hayalleri için yaşayan ve yaşamak için hayallerine tutunan kısmen başarılı tamamen ise duygusal... Belki de kısaca sıradan. Ama sıranın neresinde olacağına bir türlü karar veremiyor. "Yazdıklarım benim dünyam. Herkesin dünyasında vardır bir anlam…" da der :) Duygunun olduğu hiçbir çalışma başarısız değildir.

Kimler Neler Demiş?

Please Login to comment