Bilinmez gecenin ufkundaydım o gece
Aslında bakarsan her gece başka bilinmezliğe açılan kapıdır bu geceler
Bu geceler ne menem bir şeydir ki insanı tek yakalar
Ne yürekte açılmadık kapı bırakır ne de istediklerini sana verir
Bir sen bir de kendisi
Aslında bakarsan bir başınasındır ve karşında onlarca kapı
Nasıl açacağını bile bilemediğin kapılar, küçük bir çocuğu sokağa çağırırcasına ben buradayım demiyor mu sana da
Kapalı kapılar ardında varla yok arasında, sadece adı olanlar
Sesini bile duyamadığım
Bazılarını gördüğüm halde dokunamadığım
Küçük bir çocukluk etmek isterim
Mesela onun dizlerinde uyumak gibi
Saçımla oynasın isterdim her gece
Ama işte isterdim görülen geçmiş zaman ta ki her gece yatağımda ahlarla uyumadan önce
Bazılarının yanındadır dokunamaz
Bazıları ise ya artık yoktur ya da hiç sahip olamamıştır
Hangisi zor bilemedim
Zaten bilemediğimden yazar oldum ya bunları
Yazarın diğer yazıları;
Son yazılar