Orhan Pamuk’un ‘Kar’ı; siyasi anlamda fikirlerimin oturmasında, özellikle 90’lı yılların siyasi çatışmalarını, tarafların haklılıkları ve haksızlıklarını diyaloglarla vererek politikayı anlamlandırabilmemde yardımcı oldu.
Bu kitaptan önce okuduğum politik roman sayısı bir elimin parmaklarını geçmez. Orhan Pamuk da bu romanı için ilk ve son siyasi romanım demiş. Dememiş olmasını dilerdim. Zira bana günümüz şartlarında yapması ne kadar zor olsa da sadece o yılların değil, içinde bulunduğumuz yılların da özetini geçmesini isterdim o edebi, öğretici diliyle. Kitap sadece politik içerikli değil, o dönem gündem olmuş birçok toplumsal soruna da değinmiş ayrıca.
Orhan Pamuk’ta ayrıca hayran kaldığım karmaşık ve aynı zamanda edebi cümle kurabilme kabiliyeti var. Yazarken karmaşık cümleler kurabiliyorsam eğer; yarısı onun eseridir diye düşünüyorum. Bundan önce bol sayıda metafor içerdiği için anlayamadığımı düşündüğüm ‘Yeni Hayat’ını okumuştum. Aşkı o kadar güzel betimlemiş beni öylesine doyurmuştu ki anlayamadığım için kitaba da Orhan Pamuk’a da kızamamıştım. Bana bir insanın sevince neler düşünebileceğini, neler hissedebileceğini, neler yapabileceğini göstermiş, zihnime kazımıştı. Betimleyici karmaşık cümleleriyle de bu kitapta tanışmıştım.
Bir üçüncü kitabını okuma fırsatım olmadı ama ‘Masumiyet Müzesi’yle devam etmeyi düşünüyorum.
