Uyarı: Bu bir film analizidir. Spoiler içerebilir!
Filmin, ekşi şeylerde baya methedildiğini görünce merak ettim. İzlenecekler listeme ekledim. Tesadüf o ki bundan birkaç gün sonra kardeşim, elinde flaş bellek “se7en izler misin?” diye çıkageldi. Çok sevinerek izlemeye koyuldum.
Film, Morgan Freeman’ın ve Brad Pitt’in dedektif rolünde olduğu, iki ustanın aynı sahnede yer aldığı bir film. Filmin atmosferi fazla karanlık ve kasvetli geldi bana. Evet konusu ilginç ama kurgusu ne çok ilginç ne de etkileyici geldi. Kendisini seçilmiş olarak gören adam, Doe, Dante’nin İlahi Komedya’sında geçen 7 büyük günahı işleyenlerden birer kişiyi seçip öldürüyor. Sonunda iki büyük günahı kimler işlemiş ve nasıl ölüyorlar bilin bakalım. Anladığınız üzere filme kültür ve edebiyat serpiştirilmiş. Seri katil oldukça kültürlü, malum cinayetlerini bile ünlü eserden yola çıkarak işliyor. Kendisine deli diyen Mills’e: Bana deli demek kolayına geliyor, diyor ve bu cümle beni biraz düşündürüyor. Mahallenin delisi dediklerini bir düşündüm. Ya o kişi yaptıklarını şuursuzluktan değil de biz ‘normallerin’ anlayamadığı birtakım sebeplerden dolayı yapıyorlarsa… Ve biz anlamaya uğraşmadan, sırf kolay geldiği için ‘deli’ demekte ısrar ediyorsak?
Cümleyi tam hatırlamıyor olabilirim ama Doe: Birinin seni dinlemesi için omzunu dürtmen yetmez, balyozla vurman gerekir, dedi. Bence gerçek anlamda da mecaz anlamda da çok haklı. Sizi ciddiye almaları için tabiri caizse insan gibi söylemenizdense iyi ya da kötü dikkat çekecek bir hareket yapmanız daha etkili oluyor. Sonuç olarak Doe, cinayetleri işlemede kendine bunu bile sebep olarak görüyor olabilir.
Düşünmeye değer kesitlerden devam edersek Somerseth: Kanıtlar bizi ancak daha iyi kanıtlara götürür, dedi ve salt gerçeğin bilinemeyeceği, kanıtlardan yola çıkarak elde ettiğimiz gerçeklerin aslında daha güçlü kanıtlar olduğu mesajını verdi.
Ve film belki gözden kaçırdığım birçok aforizma barındırıyor. Düşündürmesi ve biraz da bilgilendirmesiyle izlenmeye değer bir film.
Yazarın diğer yazıları;
Son yazılar