Biz seninle
Bu şehre
Bu dünyaya sığmayacak
Yetimliğini paylaşıyoruz sevdanın.
Ve sen bundan habersiz,
Aldırış etmeden uzayıp giden gölgene
Beni hep ardında bırakıyorsun.
Aynalarında biriken kadınların
Kırık yüzlerinde,
Düşen yakalarını düzeltiyorum.
Sesim kesiliyor
Olmadığın odalarda,
Bilmiyorsun.
Yorgun gecelerin ardından
Sığınmak gibi biraz,
Biraz faşistce
Demir atıyoruz yatağımıza,
Birbirimizi hırpalıyoruz.
Ellerinle tuttuğun ayazı
Yüreğime çalıyorsun.
Mütemadiyen
Diri tutuyorsun
Geçmişle olan kavganı.
Bir yandan da
Beğenmeyip anıları,
Karartıp gözlerini
İteliyorsun
Koltuğunun arkasına.
Yalın ayak çıkıyorsun sokaklara
Sokaklar üşüyor.
Sakallarınla örtüyorsun
Yalnızlığına açılan kapıları.
Hep gülüyorsun
Cesaretimin altında
Bir enkaza dönüşürken ben.
Hem dilinde gül bahçesi de yok senin
Örseleyip durduğun yüreğinden belli.
Anlayacağın biz seninle
Bu şehre
Bu dünyaya sığmayacak
Yekliğini paylaşıyoruz ayrıklığın.
Hep buluşuyoruz
Hiç kavuşmuyoruz
Ondan.
