Kardelen Avcı

Biliyorum ki alışırım, biliyorum ki her gün birilerine doğan güneş bir gün ısıtır içimi. Anlam ifade etmeyen yollar yeni kapılar açar ömrüme. Dinmeyen gözyaşlarımı...

Gözlerini kapatmanı isteyeceğim senden,kim olduğumu bile bilmiyorsun ama yapacaksın değil mi? Merak ediyorsun çünkü. Sonunda ne olacağını düşünmeden yapacaksın,kim olduğumu da merak ediyorsun ama...

Biz seninle yalnızca gökyüzünde buluşuruz artık. Kaybolurum deme. Gelirsen mavi oluruz birlikte, Gelmezsen kara bulutlar çöker şehrine. Sonra birkaç ses duyarsın gökyüzünden,ardından yüzüne çarpar damlalar. Nedenini sorma. Yalnız her birinin...

Hoşça kal sevgili; Merhabalarla başlayamam artık adının geçtiği hiçbir cümleye. Neden biliyor musun? Biliyorsun da,saklıyor gözlerin. Nasıl da uzak kalmışız biz seninle, nasıl da anlayamadım...