Melike Karagöz

Sonunda neden biz olamayacağımızı anladım, garâm. Bu zamana kadar sen, tüm olmazları önüme koydukça ben bir yerden çıkış bulup ya da bulamayıp yine de...

Ayın biriydi; beni sevdiğin O  gün ben bir güldüm, zamansız açan.. Ayın bilmem hangi biriydi, seni gördüğüm. O gün kozamdan çıkan bir kelebektim.   Hisler, geçti. Hisler; birbirimize geçti. Ben, kendimden geçtim..   Yılın...

   Bir huzursuzluk hali var üstümde. Sanki savaştan zaferle dönen ama önünde yitip giden onca can’ın sorumluluğunu, hüznünü ve de en acısı yaşayamadıkları hayatları...

Okuduğum her şey yaşar ben de ve farkında olmadan manaları hamuruma mayalarım. Tadıma bakanlar; nereden bulunduğumu sorduklarında soğuk bir şaşkınlık bürür yüzümü. Cevabı yoktur...

Bugün yatağa esir oluşumun 554. günü... İçimdeki boşluğu tasvir edebilecek hakkaniyetli cümle kuramadığımdan suskunluğumun 25. yılı! Bugün 10 mayıs. Evliliğimin yıl dönümü. Dimağımda hatıra sayılır...

Haziran 2017 Biz içten yıkılan insanlarız Azizim! Bizi; gece, içimize aldığımız kadar yakar. Sözsüz veda ederiz düne ve yarına ulaştırdığı için toprağı öperiz. Dün...

Ayak parmak uçlarında taa tepesine kadar her noktaya hakim olan hissedilenler şahit ki insan unutuyor. Unuttuklarında yitiriyor kendini.Sanki bir pınarın özünden akan suyun,...