Sefer Doymaz

Meydan o kadar kalabalıktı ki... Sanki şehrin bütün evleri kusmuştu ve tüm pislik, yollarda damarlar oluşturarak gelip meydanda kümelenmişti. Çok mu değerliydim? Cevap; kocaman bir 'hayır'....

Konuşuyorum, konuşuyorum... Ne illet Sesim çıksa Bağırsam çok şeyler olacak gibi Onca yol yordam hangi köşeye sıkışmış? Ara ki bulasın Arayıp bulabilsem Bağırabilsem İşte o vakit sesim Yıkar da duvarları durmaz Gelir çatar sana Bir...

Onlarca kimse öldü bugün Korkmadım Başkaları ölürken bile sevdim seni Açlıktan ölen de vardı aralarında Sevinçten kalbi duran da Anlayacağın yine çok kan döküldü Gırtlağına kadar doldu toprak Bunca kederin altında...

 Düşün şimdi  Saat sabahın altısı Ezan vakti Havanın rengi buz İliklerimiz üşüyor Sokak ise bembeyaz Temiz çarşaf kokusu var burnumuzda Düşlerimize kadar kara batmışız  Yürüyoruz Yeni coğrafyalar keşfeder gibi İlk basanlar biziz Yol boyunca  Yan yana İki...

Şimdi her şey daha net Anlıyorum, görüyorum seni Pek bir coşkusu kalmadı eski nidalarımın Halbuki geberirdim o zamanlar, hatırlarım Aklımda sona yer yoktu çünkü Hırçınlaştım, kaçamadım Selametle gidemedim ben Belki ondan...