Ana sayfaEdebiyatŞiirÖlenler, Kalanlar

Ölenler, Kalanlar

Tarih:

Yazarın diğer yazıları;

Kök (Bölüm 1)

Meydan o kadar kalabalıktı ki... Sanki şehrin bütün evleri kusmuştu...

Ağaçlar da üşür, hatırla

Konuşuyorum, konuşuyorum... Ne illet Sesim çıksa Bağırsam çok şeyler olacak gibi Onca yol...

Bir hayaldir yaşamak

 Düşün şimdi  Saat sabahın altısı Ezan vakti Havanın rengi buz İliklerimiz üşüyor Sokak ise...

Her şey sevdadan, falan filan

Şimdi her şey daha net Anlıyorum, görüyorum seni Pek bir coşkusu...

Onlarca kimse öldü bugün
Korkmadım
Başkaları ölürken bile sevdim seni
Açlıktan ölen de vardı aralarında
Sevinçten kalbi duran da
Anlayacağın yine çok kan döküldü
Gırtlağına kadar doldu toprak
Bunca kederin altında bile sevdim seni
Korkmadım
Sevgili küçük çocuğum
Senin gibi çocuklar öldü bugün yine
Tüm bunların arasında
Sen ki en cılız, en korkak
En güzel ve en masum
Sessizce öldürdün bugün beni
Bilirdim ki senden katil olmazdı
O yüzden korkayazdım
Ama yine de sevdim seni

Mail bültenimize abone olun

Yazılardan haftalık mail ile haberdar olun.

Son yazılar

Önceki İçerik
Sonraki içerik