Sinan Kacır

Çıldırmışcasına bağıran gök! Titretmiyorsun artık ellerimi, ayağımı, yüreğimi... Gecenin efendisi zifiri karanlık! Korkutmuyorsun artık ruhumu, bedenimi, kalbimi... Sen vuslatı namümkün aşk! Dindirmiyorsun artık sızımı, acımı, derdimi... Zindanlarımın soğuk, demir parmaklıklı...

Ne zaman birşeyler yapmaya karar versem. Yazmaya karar versem mesela. Mesela, senin için yazmaya. Lugatım, hallaç pamuğu gibi savruluyor birden. Kelimeler kördüğüm oluyor. Zihnim bomboş, gözlerim tavana dikiliyor. Haftalar sürüyor...

Sevdiğim Kadınım… Bilirsin Benim vaktim gecedir Seni her vakit düşünmek kolay Ama yazmak sadece karanlığa mahsus Mürekkebimin zihninde ne vakit sen olsan Bil ki o vakit gecedir Yine gecelerden birinde, vaktin en...

Gel Arzı hal edeyim bu gece sana. Satır satır konuşayım seni. Geceleri bir başıma bırakma beni. Korkuyorum, üşüyorum, kapama gözlerini. Sen sus; ben ve gözlerin konuşalım. Bilirim ben yetmem, bilirim...