içinde

Nam

2016 11 25 23.49.29

Beni , bahar dallarının

Pervazıma uzanmadığı sabahlara

Uyandırma behçet!

Aklımın indinde bir rüyadayım.

Gerçeğin en korkunç halinde

Allah’ın varlığına tanığım!

Beni, tabiatı aç olanların

Pespaye kalabalığına

Götürme cinnet!

Toprağımdaki ölülerle baş başayım.

Doğrunun himayesinde

Kaybolmuş bir yanlışım!

Dur, dur lütfen!

Ayağını bastığın yerlerde

Fikrimde incinen bir ben varım.

Dur , dur lütfen!

Güldüğün cephede

Kıskıvrak yakalanmaktayım.

Dur ademî , dur lütfen!

Bu zindan edildiğim bedende

Menzile yalnız varmaktayım.

Dur, dur lütfen!

Senin yaramı sevişine

Korkularımla siper almaktayım.

Durdur lütfen!

Bir titreyiş var sesinde

Süratle kaybolmaktayım.

Dur berzâh, dur lütfen !

Çatırdayan şakaklarımda

Adını döndürüyor çarklarım.

Dur, dur lütfen!

Seni bir bardak suda

Okyanus sanmaktayım.

Dur lütfen! Dur!

Kendimi hiç

Bizi yok saymaktayım.

Ey fail!

Ben, sendeki devrana

Meçhul bir nam salmaktayım.

 

”İTHAF:BÎGÂNE”

Ne düşünüyorsun

Bir cevap yazın

Bir Yorum