Etiket:meçhul
Şiir
İnsanın kendi eliyle açtığı bir yara
Denizi çoraklaşmış balık misali son nefesimdeyim insan elinde
Göğün yedinci katında, seni nefesimin tükendiği ana dek yüreğimde taşıyacağım gibi ruhunun evindesin
Gecenin karanlığında ortaya çıkan gölgemsin...
Şiir
Nam
Beni , bahar dallarının
Pervazıma uzanmadığı sabahlara
Uyandırma behçet!
Aklımın indinde bir rüyadayım.
Gerçeğin en korkunç halinde
Allah'ın varlığına tanığım!
Beni, tabiatı aç olanların
Pespaye kalabalığına
Götürme cinnet!
Toprağımdaki ölülerle baş başayım.
Doğrunun himayesinde
Kaybolmuş...