Etiket:hasret

Bilinmez gecenin ufkundaydım o gece Aslında bakarsan her gece başka bilinmezliğe açılan kapıdır bu geceler Bu geceler ne menem bir şeydir ki insanı tek yakalar Ne yürekte...

Yine bir final haftası; çalışma masası, ben ve aklımın üçlü koltuğunda sen... Mekanı değiştirdim bu sefer ama masa aynı masa, ben aynı ben, sen...

Mezar taşlarıyla istiyorum barışı, Ölüm olmadan hasretlik Zulüm olmadan özgürlük istemiyorum, Sen olmadan aşığım... Sen olmadan sevebiliyorum, Sen olmadan özleyebiliyorum, Sen olmadan sarılabiliyorum, Seninle siliyorum utanclarımı, Seninle içiyorum sabah çayımı, Seninle geziyorum sokakları... Biranede...

Özlemle sadakatin hududundayım Elimde sazım Ölümle yaşam arasındaki o ince çizgide cambazım Hasret derlermiş adına Yokluk ile varlığın ufkundayım Yalnızlığın yolundayım. Öyle geceyle baş başa olduğum saatlerde İçimdeki efkârım     ...

Üşürsün değil mi? Benim kadar yanmadın, O yolları tek yürüdüm Alevdendi kaldırımlar. Bir sır vereyim mi? Ben üşümem! Ateşle baş başaydım çünkü, Ateşimle. Ah şu özlem! Kor kor alevdi hasretin, özlemin... Sakındım Sakladım seni kendimden. Yanmayasın...

Yumdu gözlerini bahar, başka mevsimlere kaldı huzur Huzursa hasetsiz geçen zamandı, hatırlayamadığımız Ok misali dağladı yürekleri, köreltti gönülleri Kopardı vicdanların damarlarını, geçmez oldu kan yolundan Ezdi özlerini, yuttu...

Evrende küçücük bir noktayız seninle. Aynı yıldızların altında aynı hayallere dalarak Birbirimizden uzakta iki kapanmayan, kanayan yarayız seninle. Ayrı sabahlara ayrı odalarda uyanan iki yarımız. Aynı hıçkırıklarla akan...