kulak kabart bu yana
diyeceklerim var sana
o ta derinlerden gelip gözlerinden damlayan acılar varya
bilirsen eğer haddini ve de hâlini
her bir damla zafer anıtına dönüşecek aktığınca
çare mi dersin
çare: sabır, dua
ve unutma er geç kabuk bağlar her yara
sen yeter ki arsızca kaşıyıp durma
eğer bir de mucize olursa
-ki mucize şu hayatın tek gerçeğidir-
yaralarından dökülen kabuklar
yollarına dökülen can kokulu hanımelleri olacak
ve yıllar yılı hurdavari dökülen o ruhun
toprakla öz olup aslını hissedecek
belki iyi ki acıdım diyemezsin ama keşke demediğin günler de gelecek
evet, gelecek bugünden içine işleyecek
üstelik o gün geldiğinde bir gelecek avuntusu da seni beslemeyecek
zira ne geçmiş ne de gelecek elindeki sen olma ve de sen kalma özgürlüğünü setredemeyecek.
ne savaş ne de barış;
o gün bütün benliğin YAŞAM diyecek!
umut yenilmeyecek.
Yazarın diğer yazıları;
Son yazılar