Ana sayfaYazar günlükleriNe zırlarsın benim zülfü siyahım

Ne zırlarsın benim zülfü siyahım

Tarih:

Yazarın diğer yazıları;

Ben Keşfe Çıkıyorum

İnsan bazen bir neden istiyor. Her şeye tekrar göğüs...

Düşünce Girdabı

Arabayı tersten sürmüşüz Geçmişe baka baka Şimdi nerelere gelmişiz Ya Bağdat'a ya...

Hey

Çok şey var farkında mısın? Çok yol var , Henüz gidilmemiş Çok...

Acaba

Acaba diyorum Acaba önemsiz midir bu kadar Elimizde kalan üç beş...

Dayan

Yani derim, Toz duman arasında Bir ateş görürsen Onu tutmaya çalışma Yakma elini Dağlama...

Kaçan çufçuflar

Hiç tren kaçırdınız mı? En sevdiğiniz yemeklerle dolu olan sofrada...

Teselli

Ağlama Ben teselli edemem belki Ağlama Ben acını azaltamam belki Ağlama Ben buna dayanamam...

Bilirsin sen ey kalp

Ne utanırsın ki, Gerilebilirsin, Endişelenebilirsin, Gevşeyebilirsin, Gamlardan gamlara düşüp, Sevinçten havalara uçabilirsin, Korkabilirsin, Çekinebilirsin, Cesaretten dünyaya meydan...

“Asıl önemli olan yük değil yükü nasıl taşıdığınızdır ”
Acaba bize yükmüş gibi görünen dertler, sıkıntılar sırtımıza alıp altında ezilelim diye mi varlar yoksa merdiven çıkar misali yükselmemiz için mi varlar?
Bizi nimetleriyle donatan ,bizi süsleyen Rabb-i Rahim (cc) neden dert tasa gibi görünen bu şeyler altında ezilmemizi istesin ki? Bu engelleri aşarak ,üstesinden gelerek ‘Kendi’sine ulaşmamızı beklemez mi sence? Bebeğin doğmasını bekleyen anne acı çekmeyi göze alır.Öğrenci istediği üniversiteye girmek için ders yükünü kabul edip üstesinden gelmeye çalışır. Ektiği tohumun filizlenmesini bekleyen kişi onun bakımını yapar.Çalışmadan acı çekmeden başarı olmaz. İyileşmek isteyen sağlına kavuşmak için çeşitli tedaviler görür. Elmas olmak isteyen taş kömürü nice nice aşamalar geçireceğini bilmeli.Halıcı halıya vurduğunda amacı onu sıkıntıya sokmak değil onu temizleyip ahım şahım bir halıya dönüştürmektir.
Neden takıntılıyız ki geçmişimize bakıp keşkeler, geleceğimize bakıp ahlar ediyoruz? Neden yaşadığımız acıları büyüttükçe büyütüyor, kendimize çok daha büyük bir yük hale dönüştürüp hayatı kendimize zindan ediyoruz?
Kıraç’ın Zaman adlı şarkısında dillendirdiği gibi:
Bir kez olsun dönüp yüzün bak şu toprağa!
Her gün bir çiçek açıyor diyor: Merhaba!
Baksana etrafına Dünya her zamanki görevini yerine getiriyor.Çiçekler açıyor,ağaçlar yeşeriyor, hayvancıklar yaşamaya çalışıyor, karıncalar ordan oraya koşup yiyecek bulmaya çalışıyor,karlar yağıyor ağaçlar yaprak döküyor, hayat ölüyor kışın sonra baharda geri diriliyor, gündüz geceyi kovuyor, içtiğin kahve güzel kokuyor,yediğin tatlının tadı hep güzeldi,nefes alabiliyorsun ,kalbin güzel çalışıyor… Hiç farkedebildin mi bu güzellikleri yoksa halen derdini mi düşünüyorsun sen ?
Hayatında ne olursa olsun elbet bir gün geçeceğini bil, sabret ,vaktini kendini harcayarak tüketme.Her günü son gününmüş gibi yaşa.
Sağlıcakla kal.

Mail bültenimize abone olun

Yazılardan haftalık mail ile haberdar olun.

Son yazılar

Önceki İçerik
Sonraki içerik