Etiket:gitmek

Sana dedim, yok dedin beni üzdün de üzdün ama bak ben hala burdayım yitiriş dengeyi alkolle kompanze edilen umma eylemi yitirdim seni sendeki Kristof Kolomb ciddiyeti Bekle dedin, gittin az ve uz gittin de...

Gidişi… Sanki cehenneme düşüyormuşum gibiydi. Sanki cennetten kovulmuşum gibi. Her şey yasaklanmış gibi. Sanki dünyalar parçalanıyordu. Yağmur yerine yalnızlık yağıyordu. Sanki kalbime bıçaklar saplanıyordu. Sanki dünyamı da götürüyordu. Alt tarafı gidiyordu…

Sana gelmek eve dönmek gibi. Hani insan kendi evinde, kendi yatağında bile rahat edemez. Hayatı boyunca olduğu her yerde aklının köşesinde bir cümle vardır hep:...

Arka fonda klarnet, karşımda sen. Karanlık akşamda sulietinden tanıyorum seni yine Birde ağır yürüyüşlerinden, ağır hareketlerinden. Kitleniyorum yine bir süreliğine görmediğim günlerin özlemiyle.. Aynı şeyi yapıyordun, birden karşıma...

Kafamız bir hayli karışık Hava durumundan mütevellit İncecik çıkmışız üşüyoruz Ceketini veren yok. Kahve almışız üşüyen ellerimize Tutanımız yok Evden epey uzaklaşmışız Dönmeye de kalmaya da sebebimiz yok. Mutlu olmayı öyle unutmuşuz...

Gitmek gerek bazen. Kaçıp gitmek değil ama. Ne bileyim işte, öyle dümdüz gitmek gerek. Böyle giden insanları sevmek gerek. Sevebilmek için gitmek gerek. Gelebilmek...

Ertesi günü düşünmeden yaşadığı şehri izliyordu kadın… Aslında yeni başlangıçlar, yeni maceralar, yeni arkadaşlar ve en önemlisi yeni bir AŞK umuduyla gelmişti bu şehre....