Teşekkür Ederim

Düşünce… Düşünce hayatımızı yönlendiren direksiyondur adeta. Sen kullanırsın bu direksiyonu, o seni nereye gitmek istiyorsan oraya götürür. Korku mu düşünüyorsun, bir gün korktuğun şeyin başrolünde görürsün kendini. Üzüntü mü düşünüyorsun, bundan vazgeçene kadar o çukurda kalacaksın. Mutluluk mu düşünüyorsun, havalarda uçuyor gibisindir. Kaybedeceğini düşünüyorsan kaybedersin. Başaracağını düşünüyorsan başarırsın. İşlerinin karıştığını düşünüyorsan gerçekten işin koca bir dağ gibi karşına dikilir. Daha neler neler…
Ve teşekkür…
Teşekkür mutluluğa, huzura götürür. Teşekkür güçlü olmanı sağlar. Teşekkür düşünürsen ruhen ferahlamaya başlarsın. Bu teşekkür kime ve neye olursa olsun. Bakkalcıya teşekkür; ekmeğimizi aldığımız için, elma ağacına şeftali ağacına teşekkür; bize bu güzel lezzetleri tattırdığı için,marangoza teşekkür; bize koltuklar, masalar sunduğu için, çikolataya teşekkür; bizi mutlu ettiği için, dertlere teşekkür; hayatın önemini fark ettirdiği için, hastalıklara teşekkür; sağlığın güzelliğini gösterdiği için…
Çok mu Pollyannacı oldu? Hayır! Şükran duygusuna sahip olmayan sabredemez. Sorunlarla baş edemez. Sahip olduğu şeylere şükran duymayanlar ufacık sorunlarda yıkılırlar. Hâlbuki ihtiyacımız hayatımızın doğal varlığı olan sorunları, teşekkür duyduğun şeylerin çokluk denizinde eritmektir.