B.

Tarih:

Yazarın diğer yazıları;

Beni Tanısan Çok Seversin

Bu konuşmayı kalabalıkta yapmaya cesaretim yoktu. Geldiğin için teşekkür...

Beni Tanısan Çok Seversin

Bu konuşmayı kalabalıkta yapmaya cesaretim yoktu. Geldiğin için teşekkür...

Alo, Ahmet?

Alo, Ahmet?Alo, merhaba Ahmet. Nasılsın? Ben sen gittiğinden beri...

Veda, elveda.

Veda sevgilimBize ayrılan sürenin sonuna geldik. Veda, elveda. Yürüdüğün...

Oldurmak İstiyorum Ahmet.

Oldurmak istiyorum Ahmet.Hayatta bir olmamışlık var, farkında mısın? Karnı...

22/23

22…O kadar uzun ve dolu dolu bir yaştın ki...

Biz seninle Elif'te tanıştık.

Elif bir kapı. Geçmişe, seninle çoktan tanıştığımız yere açılan,...

ev

Ev…Biri diğerinden büyük(ve garip bir şekilde yokuşlu) iki yatak...

Çağlar tüm dünyayı etkileyen bir olay sonucu başlar ve biter. Benim dünyamı etkileyen sen, yeni çağımsın artık. Sana daha önce sokaktaki bir adamı bile yazabileceğimi söylemiştim ama seni yazabileceğimi hiç düşünmemiştin değil mi?
Hepimizin hayatına yanlış zamanlarda o kadar doğru insanlar çıkıyor ki aslında. Biz ise farkında olamayacak kadar kör, bencil, ve meşgul olabiliyoruz. İşte tam bu sırada denk geldik aslında birbirimize. Ben seni fark edemeyecek kadar kördüm, her seferinde bunu inkar etsem de gerçek tamamen böyle. Fakat sonra tam da doğru zamanı sağladığımı düşündüğüm sırada ellerimden kayışın bugünkü konumuz. Seni kaybetmek benim suçum olduğu gibi kendine bağlaman ise senin suçun.
Şımarık bir çocuk olarak büyüdüğümü bilmiyorsundur, sen belki hiç de öyle büyümemişsindir. Bu yüzden anlam verememiş olabilirsin istediğim olmadığındaki sinirime, bu yüzden uzaklaştın belki de benden. Ama el üstünde büyüyen bir kızın kalp kırıklığını kaldıramayacağını bilmen gerekirdi ve kalbim kırıkken sığındığım bir kale olarak ikinci bir kırgınlığa izin vermemeliydin. Kendi yarası olan başkasına elbet merhem olamaz, sana o kadar yüklendiğimi düşünme. Senin gölgende kırılan kalbimin kırıntılarını temizleyip severek onarabilirdim en hassas duygularını, beceremedim. Seni bir amaç olarak kullandığımı da düşünme, senin aydınlığında içimdeki karanlığı öldürebilirdim, seninle hatalarımdan ders alıp düzeltebilirdim, bekleyemedin. Kimseyi almak istemediğin o duvarların ötesindeki betonları yeşillendirebilirdim belki. Rapunzelin saçları gibi uzattığın o ümitlerle süslenmiş ışığa tırmanırken birden güneşi kestin. Karanlıklardan korktuğumu bile bile beni dolunaya mahkum ettin.
Belki biraz sabır ve zamanla her şeyi halledebilir, yeni yeni meslekler edinebilirdik. Ben seni hasta olma diye koruyan bir doktor olurdum veya bir öğretmen, yazım yanlışlarını düzelten… Sen de aşçı olurdun, sevginle doyururdun beni, polis olup tüm kötülerden kurtarabilirdin… Dedim ya halledebilirdik. Şimdi gidip Birileri-Halledebilirdik dinleyip tek halledemeyenin biz olmaması ile avunacağım. Sen de ceketini giy, hasta olursan halledemeyiz.

Mail bültenimize abone olun

Yazılardan haftalık mail ile haberdar olun.

Son yazılar

Önceki İçerik
Sonraki içerik