Ana sayfaYazar günlükleriBiz seninle Elif'te tanıştık.

Biz seninle Elif'te tanıştık.

Tarih:

Yazarın diğer yazıları;

Beni Tanısan Çok Seversin

Bu konuşmayı kalabalıkta yapmaya cesaretim yoktu. Geldiğin için teşekkür...

Beni Tanısan Çok Seversin

Bu konuşmayı kalabalıkta yapmaya cesaretim yoktu. Geldiğin için teşekkür...

Alo, Ahmet?

Alo, Ahmet?Alo, merhaba Ahmet. Nasılsın? Ben sen gittiğinden beri...

Veda, elveda.

Veda sevgilimBize ayrılan sürenin sonuna geldik. Veda, elveda. Yürüdüğün...

Oldurmak İstiyorum Ahmet.

Oldurmak istiyorum Ahmet.Hayatta bir olmamışlık var, farkında mısın? Karnı...

22/23

22…O kadar uzun ve dolu dolu bir yaştın ki...

ev

Ev…Biri diğerinden büyük(ve garip bir şekilde yokuşlu) iki yatak...

21/22

21... Teşekkür ederim. Senin için yazacağım söyleyeceğim her şeye bu iki...

Elif bir kapı. Geçmişe, seninle çoktan tanıştığımız yere açılan, bizi bir kez daha buluşturan bir kapı. Şimdiki zamanda bu kadar kısa vakitte birbirimizi asırlardır tanıyor gibi hissetmemizin sebebi de bu. Çünkü bu sadece bir his değil, gerçek. Biz seninle Elif’te tanıştık.

Hayattaki en belirleyici şeylerden biri de önem sıralamasıdır. Çalışma disiplinimizi belirleyen, hangi mesleği seçeceğimiz konusunda bizi yönlendiren, kısacası kaderimize yön veren yegane şey budur. Benim için de bu sıralama oldukça basittir. Ailem, çalışma hayatım, arkadaşlarım ve aşk. Görüyorsun senin sıran aslında en sonda. Ama dedim ya biz seninle Elif’te tanıştık diye. Bu yüzden bu hayatımda seni gördüğüm andan itibaren tüm sıra bozuldu. Daha ilk anda anlamıştım. Bir başka hayatta daha karşılamış hatta belki de bir bütün olmuştuk. Herkese kapı duvar olan benim sana olan yakınlığım bundandı. Sen buna dejavu de. Ben Elif diyeceğim.

Vedalara çoktan alıştık. 22 yıllık bu hayatımda küçüklü büyüklü birçok örneğini yaşadım. Diğer hayatlarımda olanlardan bahsetmeyeceğim bile. Senin de öyle biliyorum. Ben senin hakkında ne kadar az şey biliyorsam Elif’te de o kadar çok şey bilirim. Söylediklerim sana karmaşık gelebilir, anlıyorum. Ama ben çocuk olduğum bir hayatımda en sevdiğim oyuncağım olarak, ikinci dünya savaşında evinde telaşlıca bekleyen bir anneyken oğlum olarak, bir madenciyken yaşadığım kazada sol bacağım olarak seni birçok kez kaybettim. İçi hala çocuk kalmış genç bir yetişkin olduğum bu hayatımda ise en yakın arkadaş, sırdaş, koskocaman bir duvar, sevgili olarak seni kazandım. Belki bir başka biz Elif’te durmuş şu halimize gülüyoruzdur. Şimdi daha iyi anlıyorsundur umarım. Bana beni hep tanıyormuş gibi hissettiğini söyledin. Ben nedenini biliyorum. Çünkü biz seninle Elif’te tanıştık.

İnat edişimin sebebi de bu. İçimde bir yerlerde bir olmamız gerektiğine eminim. Hayatıma girdiğin zaman, sana içimi açmam, seni düşünürken kayan yıldız… Bunlar tesadüf değil, olmamalı. Sende zamana çok takılma. Sana göre bir iki hafta olsa da benim için birkaç hayat süren bir birlikteliğimiz var. Eğer bir gün kaybetmiş ya da yorgun hisseder ve eve dönmek istersen Elif’e gel. Ben ve yaşanılacak güzel günler seni orda bekliyor olacağız. Acıyı neşede saklamayı bırak ve gel. Beni soran olursa da onlara hikayemizden bahset. Çünkü sen de biliyorsun: Biz seninle Elif’te tanıştık.

Mail bültenimize abone olun

Yazılardan haftalık mail ile haberdar olun.

Son yazılar

Önceki İçerik
Sonraki içerik