Serdar

Çocukların kavgasında yenik düşmüş bir yetişkin gördüğün gün gelmedikçe, gelmemiştir gözlerimden küçük bir çocuğun öfkesi Tuttum yere düşürülen çocuğun sıkılmış yumruğunu Onlar düştük zannederken Ben senin avucunda doğmuştum Sokaklar iki...

Gözlerinin sınırsızlığında gezinirken buldum kendimi Rüyadaydım kanımca Kanım aksa sesim çıkmaz Sana bakarken tek isteğim, gözlerinin rengine bulanmak. Küçük bir çocuktum çatı katında yıldızları bir bir toplardım, sense geldiğin günden...

Her zaman hikayeler yazmak istemişimdir. Aslanların aynı kafede randevulaştığı yavru bir ceylan, timsahın denizde beraber yüzdüğü balıklar belki kurbağa, nehirde karşıdan karşıya kurbağanın sırtında geçen akrebin kurbağaya zehir...

Gözlerimdeki çizgilerde saklı bir ömür Her gülümseyişim ben de varım derken Düşen damlalardı gelecek ömrümden eksilten Sırtımda taşıdığım binlerce yük Bir polenden hafif Binlerce tondan gelen ağır ezilmişlik Sırtımda taşıdığım...

Sokakların çıkmazlığında Bir doluya tutulmuşum Dört köşeli binaların arasında Gökyüzünü aramak gibiydi umutsuzluğum Sokaklar doğum, yaşam, ölüm üçgeninde Yüz seksen derece soğuk, ıssız, yalnız ve bu denli kirli iken Sessiz...

Biz hep küçük bir çocuktuk Gökkuşağının yeşiliyle, uçurtmanın ipini bir sayardık Dünya, bi bize rengarenk Gözlerimiz bi bizim aynamız İki farklı surette, bulduğumuz aynalarda var olduk Var olduğum günden...

Bir yol Yirmili yıllar cebinde, artanı da avucunda topladığın bir ömür Ömrün kadar geçtiğin yollar Geçtiğin yollar kadar insan Bir yoldasın, şaşmadığın sürece insan Küçük bir öğretiydi üç ilke İtikatımız...