Ana sayfaYazar günlükleriKendine Küsmek: Yalnızlık

Kendine Küsmek: Yalnızlık

Tarih:

Yazarın diğer yazıları;

Juliet’ten Bir Parça

sana baktığımda seni gördüğümü sanıyorsan ya da bir çift göz,...

Eğer ki…

Ah, sen Söylememeliydim adını Duymamalıydı taşlar, ağaçlar Duymamalıydı yerler, gökler Ah, sen Dinlememeliydin beni Dudaklarımın...

Sabaha Karşı Bir Şiir

Gece kokusu bir başka İstanbul'un Bana hatırlatır seni Bana hatırlatır sessiz...

Uçurtma

Uçurtmalara eşlik edersen Koş peşinden Koşmazsan peşinden Uçup gider elinden Ve uçup giderse...

Hiçti, Şimdi Hep

Biz hiç karşılaşmamışız Aynı gökyüzüne, aynı denize bakmışız Ama hiç karşılaşmamışız Duymamışım adını, Nefes...

Adın

Bilmiyorsun, Seni anlatmak ne zor Çiçeklere, böceklere Senden bahsetmek ne zor Ağaçlara, çimenlere Onlar...

DURAK

Bembeyaz bahar çiçekleriBeni izliyor seni beklerkenDuruyorum öylece, kıpırdamadanBekliyorum yalnızca...

GÜNLÜKTEN NOTLAR 6: Şimdi Her Yer Sen

...Onca hatıradan geriye kalan tek şeyin bu olduğuna inanamıyorum....

Şimdi diyorum ki. Bıraksam kendimi yüksek bir tepeden, sonsuz boşlukta süzülsem. Hafif esinti okşar belki tenimi. Belki o zaman hissederim sevgiyi. Sevgi, bu sıralar hayatımdaki en uzak şey. Ben böyle gelmişim dünyaya. Kabullenmelisin diyorum kendime. Olmuyor. İnsanım sonuçta. Bakıyorum. Herkesin yanında birileri var. Bana herkes küs bu sıralar. Dünyadaki tüm yalnızlarla bir araya gelsem, hepsine sımsıkı sarılırım diyorum. Hepsine sarılırım ama yine ben, bir türlü kendime sarılamam. Herkesi tutarım kollarımda, kendimi tutamam. Herkesi sığdırdığım kollarıma ben bir tek beni sığdıramam. Gerçi onlar da bir müddet sonra bırakırlar beni. O derece olduğuna o kadar eminim ki. Zaten aptalın tekiyim, elimden hiçbir şey de gelmiyor, çirkinim. Sanırım yalnızlığın dibini yaşatıyorum kendime. Kendimi de terk ederek.

Mail bültenimize abone olun

Yazılardan haftalık mail ile haberdar olun.

Son yazılar