O kadar çok

   O kadar çok birbirimizden nefret etmişiz ki, hiç sevmeye bile çalışmamışız. Hiç merak etmemişiz neler yaptığımızı, sadece nefret etmişiz. Sevmeye çalışmaya bile gerek duymamışız. Hiç düşünmemişiz nedenini, niçinini, doğruluğunu. Hep birbirimizden nefret etmişiz.
Irklarına bakmışız insanların ten renklerine. Siyahı beyazı ayırmışız. Hepimiz aynı dünyanın çocuğuyken gitmiş dünyayı ülkelere bölmüşüz orası senin burası benim demişiz. Kadını, erkeği ayırmışız. Erkek evine bakar kadın çocuğuna demişiz. Ezilmiş kadın, bir daha düzeltememişiz.
Dinlerimizi ayırmışız. O şu dinden bu, bu dinden demişiz. Kıyafetlerimizi ayırmışız o kapalı bu açık demişiz hep.
Düşünmeden birbirimizden hep nefret etmişiz. Anlaşmaya çalışmamışız birileri bize bir şeyler dayatmış sadece susmuşuz.
Bu bugün de böyle olabilir belki yarın olmayacaktır. Kim bilir belki bir yarın dünya için de olmayacaktır.
Har vurup harman savurmuşuz. Dünyayı tüketmişiz. Kendi isteklerimize göre sürekli harcamışız. Hiç bitmek bilmemiş bu.
Ekonomik durumlara göre birbirimizi ayırmışız. Ona zengin buna fakir demişiz. Hep birileri birilerinin üstünden güç gösterisi yapmak istemişiz, bir şey yapamamışız.
Oturup bir yerlerde sürekli birilerinden nefret etmişiz, hiç sevmeyi denemeden.