Iki dudağının arasından çıkacak senli kelimelere feda ettim nefesimi
Nefesinin verdiği sıcaklıkta körelttim nefsimi
Insan yağmur altında yürürken sağında biri olsun ister
Belki solunda taşıdığını belki de gözlerinin aradığı
Her ikisi de aynı kişiye işaretse, o insan yalnız bırakılmıştır
Tercihen kalınmış bir yalnızlık değildir bu
Ne yağmurun sesi hoş bir tınıdır bu insana
Ne de radyoda sessizce çalan türkü
Onun aklında, kulağında hep var olan ama hiç olmayanının sözleri takılmış bir plak misali tekrarlar durur
Düşen yağmur damlalarını sayar oldum hızlarına yetişemediğim
Gecenin üçünde yollara düştüm ikiye ayrılmış yolun ortasında hangisinin sana çıkacağını bilemedigim
Ne sene geçti sensiz dakikalarımın
Ne de sensiz geçen bir düşüncem
Yazarın diğer yazıları;
Son yazılar