Bir yorgunluk sardı yüreğimi,
karanlığın göğü hapsedişi hislerimde
Gecenin yarısı ağaçların dallarına çiğ düşmüş
Özlemişim sonbaharın gelişini, gökten düşen damlaları
Nefesim yetmez oldu peşinden koşmaya
Arkandan baka kaldım ne ileri gidebildim ne de geri
Tüm yeryüzünü sis sarmış
Göğü saklayan binalar yok olmuş
Sokağın başından sonuna ayaz inmiş
Bir yorgunluk var nefesimde, gözlerim puslu, sesim sesine çarpışını arıyor
Karanlık indiğinde, sokakları karış karış seni arıyan ben gibi
Yazarın diğer yazıları;
Son yazılar