Nergislerin solduğu mevsimde doğmuşum
Karların altında kalmış tek camlı bir gecekondu
Doğarken alınmış bir nefesi yirmili yıldır taşımaya devam ediyorum
Hayata bağlanmak mı bu yoksa ölümle inatlaşmak mı
Evimin karşısında sokak lambası, kendini dahi aydınlatamayan
Altımdaki bank, kırık dökük sanki virân eylenmiş
Harap olmuş bir yürek taşıyorum saçı okşanmayan
Yazarın diğer yazıları;
Son yazılar