Ana sayfaEdebiyatŞiirRuhen ölüyoruz, sağolun

Ruhen ölüyoruz, sağolun

Tarih:

Yazarın diğer yazıları;

Bir Kavga

Çocukların kavgasında yenik düşmüş bir yetişkin gördüğün gün gelmedikçe, gelmemiştir...

Yeşil

Gözlerinin sınırsızlığında gezinirken buldum kendimi Rüyadaydım kanımca Kanım aksa sesim çıkmaz Sana...

Zannedersin Fabl

Her zaman hikayeler yazmak istemişimdir. Aslanların aynı kafede randevulaştığı yavru...

Yol 3

Gözlerimdeki çizgilerde saklı bir ömür Her gülümseyişim ben de varım...

Gökyüzü

Sokakların çıkmazlığında Bir doluya tutulmuşum Dört köşeli binaların arasında Gökyüzünü aramak gibiydi...

Yol -2

Biz hep küçük bir çocuktuk Gökkuşağının yeşiliyle, uçurtmanın ipini bir...

Yol

Bir yol Yirmili yıllar cebinde, artanı da avucunda topladığın bir...

Kapalı her kapı geceleri açılırmış

Bilinmez gecenin ufkundaydım o gece Aslında bakarsan her gece başka...

Hiçbir şeyin biteceği yok
Ben mi bitsem
Bitirsem kendimi öylece
Belki gözlerine bakarken ya da son satırlarımı sana yazarken
Hiç kimsenin umursayacağı yok
Beni ya da beni, ben edenleri
Ben her şeyimi bırakıp öylece çekip gitsem
Kim bunun farkına varır ki
Yine umursamazlar
Akıl denen bu lanet sarmal
Gecemi gündüzüme katarken ben o köşeye oturdum öylece yok oluşumu izliyorum
Ölüyorum ben, ölüyorum lan bi ses verin
Nefesimde yokluk var
Yok oluyorum
Dile getiremediğim bir ölüm bu
Ruhum
Yaşama olan umudum, hevesim
Ölüyorum ben, sen benden gittikçe ben eksiliyorum.
Gözünüzün önünde, sizin gözünüzün önünde yok olurken hiç kimse buna dur demiyor
Yangınıma körükle gelenler var
Zamandan kazanmak istercesine, yok oluşumu hızlandıranlar
Yaşım, benden büyük
Taşıyamacağım yüklerim var

Mail bültenimize abone olun

Yazılardan haftalık mail ile haberdar olun.

Son yazılar

Önceki İçerik
Sonraki içerik