Şeyma ALTINKAYNAK

Garip bir yerdeyim rüyamda. Bahçesi var. Büyükçe bir meydandan aşağı doğru yürüyorum. Yol dönüyor aslında, ben düz gittiğimi sanıyorum ama farkında değilim kendi etrafımda...

‘İş yapmam, aylakım ben.’ Sayın C, cesaretinizi içtenlikle kutluyorum. İnsanın kimliğini adı yapması büyük cesaret ister. Gerçi ‘insanın adı onunla en az ilgili olan yanıdır’...

Bazı zamanlar başım dönerdi küçükken. Uykumu kaçıran rüyalar görürdüm. Uykularımdan dışarı taşardı rüyalarım. Uzanıp gözlerimi kapattığımda hep aynı şeyi görürdüm karanlıkta. Yok olmaya başlardı karanlık...

Söz veriyordum kendime tadını çıkaracağım diye aldığım her nefesin Söz veriyordum boğazımda düğümlü kelimelerle Söz vermek kelimelerden öte, Bilmez miydim bunu o zamanlar, bilmiyorum.. Tadını çıkarmak bazı şeylerin,...

Maviydi ruhu ve yeşilini de soldurmamıştı hiç Üstelik hiç şikâyet etmiyordu ruhunun gökyüzüne sığmamasından Hem de ruhu ondan şikâyetçiyken. Çünkü bir adanmışlığı vardı ruhunun, kimseye açıklayamıyordu bunu. Gitmekle...

"Güneşe aldanma!" Böyle diyerek ahını alıyoruz güneşin. Korkarım güneşin bile ahını almaktan. Beni vuran rüzgara rağmen ısıtmaya çalışıyor bedenimi. Her sabah benden önce uyanıyor. Sokak...

‘Artık yaşlanmalı ruhum ‘ diyerek iç geçirdi, orta yaşa uyum sürecine girmeliyim dedi kendi kendine. Hızlı yürüyünce nefesinin kesilmesini yeterli bir bahane olarak görüyordu....