Işığı ararken, peşini bırakmaz karanlık
Kabuğuma sığamazdım…
İçimde bir deli kan, var.
Acılarımla soluklanırken
Oturup bir köşeye
geçmesini bekledim, öylece…
Kendi benliğine sataşırsın, ötekilere…
Günlerden son bahar…
Bir yere gidiyorum…
Sensörlü sokak lambaları
Işığın yansımasında dans eden saç tellerim...
23.Cadde…
Sokaklar ürkütücü,
Gök, kapkaranlıktı…
Kalbimde siren sesleri
Tırnaklarım hep uzun, siperlik edinmiştim..
Pervasız insanları görürken.
Hayat sevgisi ve ölüm korkusu çizgisinde…
Etrafta günahkar bir dayanışma vardı.
Müptezeller… Ait olmayan insanlar…
Körlük ne beyaz ışık, ne karanlıktı;
Körlük; gözünle görüp aklınla inanmamaktı.
Edep zihniyette vaki ise,
Karakter de beden de bakii olur
İçimde büyüttüğüm gizler,
Çapraşık hisler içinde…
Çok uzakta bir yer
Dalıp dalıp derinlere,
mutluluğu paylaşacak bir hayat…
Durum Muğlak,
Vakit seherde…
Bu şiir için puanım 8.
Tesekkür ederim ☺️