Aurora

Kollarındayken
dışarıda kıyamet kopsa
bize bir şey olmazmış gibi.

Soğuk dört duvarı
sıcak bir yuvaya çevirmiş gibi.

Gördüğün her an
yüzünde beliren gülümseme
bir gelincik tarlasıymış gibi.

Sana dokunduğumda
bulutlara çıkıyorum,
bana dokunduğunda
bulutlardan taşıyorum.
Kurak toprağa değen yağmur gibi.

Her bakışta
bir yüzü ezberlemeye çalışmak
istemsizce.
Gözlerini kapatınca
boşluğa çizebilmek.
Gözlerini açınca öpmek
dudaklarından.
Dünya dudaklarınmış gibi.

Seni düşününce sevgimin
kalbime sığmadığını hissetmek.
Göğüs kafesimi parçalayıp
sana doğru akacakmış gibi.

Her hareketini izlemek
uzun uzun.
Dokunmak istemek
parmak uçlarınla.
Sanki dokunmazsan yitecekmiş gibi.

Sesini duyunca
vücuduma yayılan sıcaklık.
İçimi kaplayan huzur.
Sanki daha önce hiçbir şey
duymamışım gibi.

İlk gördüğün anı hatırlamak
ona dair her detayıyla
ve ondan başka her şeyi
unutarak.
An o zaman başlamış gibi.

Bütün geçmiş yitirdi anlamını.
Kırgınlıklarım,
kızgınlıklarım geçti gitti.
Başıma gelen her şey
sana gelmem içinmiş gibi.

Yokluğunda üşümek.
Görünce dahi ısınmak.
Dokununca yanmak alev alev.
Güneşimmiş gibi.

Enseme vuran nefesinin
sıcak ıslaklığı.
Atmosfer
sırf o nefes için var olmuş gibi.

Korkunca sokulmak koynuna.
Sarılmak her hücremle.
Her hücrene sarılmak.
Dünyada daha güvenli,
daha sıcak
başka bir yer olamazmış gibi.

Adımın dudaklarından dökülmesini
dinlemek.
Yeryüzündeki en güzel şey
adımmış gibi.

Ellerini hissetmek belimde,
yüzümde.
Saçlarımın parmak uçlarınla
buluşması,
sürtünmesi göğsüne.
Bakışlarını yakalamak.
Bakışların…
sanki dünyanın en güzel
kadınıymışım gibi.

Sevmek…
daha önce hiçbir şey,
hiç kimse
bu kadar sevmemiş,
sevilmemiş gibi.
Sevilmek…
en kötü yanlarımla,
hatalarımla,
lütfeder gibi yapmadan,
sadece sevilmek…
gerçekten sevilmeye değermişim gibi.