Bütün acılarımın dermanıseni gördüğüm an gelecekbiliyorum.Yanağını bir kez okşasamgeçecek her şey.
Kokunu içime çekipciğerlerime çiçek açtırırkenellerin belimde,dönecek dünyabize ibadet edercesine.
Bir fotoğraf var elimdenasıl içten gülebilirse bir insanöyle gülmüşümbir gülüş nasıl aşk anlamına gelirse öyle.Gözlerim kapalıgözlerin kapalı.Gülüşümden öpülmüşüm.
İşte öyle.İşte öyle sevdiğim.İnsan hasretteykenbir fotoğrafı saatlerce izlediği de oluyor.Gözlerini kapasa bile görmeye devam ettiği.İnsan hasretteyken ağladığı da ağlıyor bazen.Ağlarken yüzünde bir tebessüm.İnsan hasretteyken…
Ve biliyorsun sevgilim.Her özlemin dinişi var bir de.Her ayrılığın kavuşması.Dokunuşlar var birikmiş.Öpüşler var alev alev.
Daha da güzeli var sevgilim.İzlemek var seni uzun uzun.Yürüyüşün, gülüşün…konuşurken dudakların var.Uyurken sen…sanat eseri.
Hafızaya kazımak varbir sonraki hasret için,bir sonraki vuslata kadar.
Kavuşmak var sevgilim.Sana kavuşmak.Ölümden dönerken alınan ilk nefes gibi.
