Edebiyat

Bin yıl uyuyakaldım Gül uygarlığında Güller ekildi gönlümün her tarafına Dondu zaman uyku sırasında Ve ışıdı gönlüm bir Gül lambasıyla Bir su şırıltısı duydum boyuna Hızır adında bir zat...

Edebiyatımızda nice kalemler vardır ki, yazdığı satırlarla  nice gönüllere taht kurmuş, insan kalbinin sınırlarını zorlayarak kalemin gücünü aşmış ve dahi nice eşi bulunmaz dizeler...

Yalnızlık demlerinde yürüyorum gece karanlığında Rahman cümleleri beynimde yankılanıyor geçtiğim yollarda Belli belirsiz harfler diziliyor gönlümün en derin noktasına Rahman adamlarının yasını tutuyorum sonsuzluk duraklarında.. Gökyüzünü tefekküre dalıyorum...

AŞK YOLCULUĞU Ben Yunus Zayıf ve bîçare Yunus Nice zamandır ararım O yaradanın aşkını Dağlarda,taşlarda ve gökyüzünde ararım Onlar da zaten Yaradanın aşığı değiller midir Ki her demde hû Allah...

Bugünlerde Gördüklerim Rüya demeye binlerce Şahit ister Rüya değil bu gördüklerim Kamyon arkasında Kapasitesinden fazla yüklü Tonlarca kömür Kapkara Ayırt edemediğim gerçekle rüya Bugünlerde Zehirlenmesine ramak kala Güvenliksiz maden işçisiyim Evime ekmek götürmek uğruna Sağım solum karbonmonoksit Şugünlerde

Gemi yaşayan bir varlık gibidir. Sürekli söylenir dalgalara karşı, her alabandadan ayrı bir gıcırtı gelir. İnsanlar ortalıkta çok gözükmez belki ama bilirsin, kimse aynı...

Senden sürgün olmanın üzüntüsü sarmış beni Derin bir yalnızlık içerisindeyim Biraz ürkek,biraz da hüzünle yürüyorum hüzün ülkesinde.. Göklerden ışıyan bir Rahman huzmesi aydınlatıyor önümü bu ülkede.. Yaşadıklarımız bir...

Gökyüzünden rahmani bir ses değdi gönül kaleme Ve derinden sorgulamalara başladım ince bir kalple Ey gönül nasıl bir yaşayıştasın! Kaybolmuş gibisin dünya meşgalelerinde Her rahman cümlesi niçin sabittir...

Ne hoş bir dostumsun sen.. Allah'ın yolunu hatırlıyorum seni her gördüğümde Allah' yoluna olan şevkim artıyor seninle birlikte olduğumda.. Ahh güzel dostum! Sen nerelerdesin Yıllardır seni arıyorum bütün uğradığın...

(Kardeşlik Konulu Bir Öykü Projesidir-Emek Olmadan Yemek Olmaz)… Sokaktan geçen dedenin kulağına bir ağlama sesi gelir, sesin geldiği yere doğru gider, bahçeli evin kapısına doğru...

Küçük Ali ve annesi yıkık dökük bir gece kondu da kıt kanaat geçinip yaşıyorlardı. Ali o yağmurun şakır, şakır yağdığı gün ekmek almak için mahalle bakkalı Hasan...

Bir şeyi sonsuza kadar kaybettiğini bilmek… Elinden hiçbir şey gelmeden parmaklarının arasından kayışını izlemek… Yitirmek aşkı, sevgiyi. Ve bunu bilmek… Sırf biraz daha uzatmak için beraber yürüdüğünüz yolları yürümek… Aynı havayı...

İçimde iri yalnızlıklar dönüyor Alışmanın tadına varıyorum günler boyu Sessizliğe gömülmüş gibi bedenim Kayıp zamanların peşindeyim Korkular büyütüyorum haddinden ağır Seni deliriyorum bulamadıkça Koyu denizlere fırlatıyorum etten çakıltaşını Çıkarması güç seni...

Sana dedim, yok dedin beni üzdün de üzdün ama bak ben hala burdayım yitiriş dengeyi alkolle kompanze edilen umma eylemi yitirdim seni sendeki Kristof Kolomb ciddiyeti Bekle dedin, gittin az ve uz gittin de...

Ben bıraktığın yerdeyim sevgilim. Göğsümdeki ağırlık bıraktığın yerde. Yatağımın sağındaki soğukluk bıraktığın yerde. Artık her sabah ağlayarak uyanmıyorum ama sigaram her sabah elimde. Çok sigara içersem kızardın ya sen günde...

Yaklaşık bir ay önceydi. O gece gözlerime bir türlü uyku girmiyordu. Huzursuz bir ateş böceği kadar odanın içinde dönüp dolaşıyordum. Belki yorulur ve uykum...

Bugün bir turna gördüm kanadında kan lekesi Ansızın konar ,sade alıngan,yalnızlığa çıkmaz nefesi Kıyılar boş yaban mersini bahçelerde sessizlik,yazınca hüzün hecesi Gün boyu gölgeler kaldırımlarda,dolunca ömrün çilesi. Hastane...

ah, sevgilim elimi uzatacak kadar yakın, uzattığımda dokunamayacak kadar uzak şarkı kadar kısa süre sevgin, sevgilim hani mutfağındaki şiltende oturmuştuk ya ben düşecek kadar dışında yaşadığım en güzel anıymış, hiç...

Gidişi… Sanki cehenneme düşüyormuşum gibiydi. Sanki cennetten kovulmuşum gibi. Her şey yasaklanmış gibi. Sanki dünyalar parçalanıyordu. Yağmur yerine yalnızlık yağıyordu. Sanki kalbime bıçaklar saplanıyordu. Sanki dünyamı da götürüyordu. Alt tarafı gidiyordu…

Gökyüzü masmaviydi ama Adamın içi bulanıktı. Daha fazla erteleme yapılması imkansızdı. Artık Zorunluluktan dolayı bir şey yapmak istemiyordu. Şu ana kadar her şeyi zorunluluklardan dolayı yapmıştı. Etik değerlerini...